Daniel Göttin Oaxaca Tape

Daniel Göttin: Oaxaca Tape

Biblioteca Andrés Henestrosa
Porfirio Díaz 115, Centro
Oaxaca, México, CP 68000

Daniel Göttin (b. 1959, Basel, Switzerland) creates temporary, site-specific interventions that examine the subjective nature of perception. His installations, often consisting of common industrial materials, such as tape, carpet, and paint, playfully respond to the specific characteristics of an architectural site and activate the viewer’s relationship to it. Oaxaca Tape is part of an ongoing series of extensive environmental “paintings” utilizing different types of fabric and aluminum tape to cover the walls, floor, and ceiling of a given space.

website : Daniel Göttin

Henselmann Tape, 2006 . Klebband auf Boden

ca. 2,5 x 9 m

Russell Maltz Oaxaca Mexico

Russell Maltz: Painted/Stacked Oaxaca MINUS SPACE

Museo de los Pintores Oaxaqueños (MUPO)
Independencia 607, Centro
Oaxaca, México, CP 68000

For the past thirty years, Russell Maltz (b. 1952, Brooklyn, NY, USA) has produced sculpture and installations informed by the aesthetics of construction. Made with a broad array of unrefined construction materials, including sheets of plywood and glass, wall studs, lumber, and enamel paint, Maltz’s installations are immersive environments that are carefully composed, although informal in appearance. Geometric in composition, high-keyed in color, and matter-of-fact in execution, individual art works are commonly subsumed into larger configurations, often overlapping and obscuring each other. His installations merge the space between two, three, and four dimensions and do away with any separation between object and space, artwork and the viewer.

website : Russell Maltz

Minus Space Oaxaca Mexico

MINUS SPACE

March 15 – April 30, 2012
Opening: Thursday, March 15, 7pm at IAGO (Macedonio)

Organized by artists Matthew Deleget (New York) and Emi Winter (Oaxaca), the exhibition MINUS SPACE en Oaxaca: Panorama de 31 artistas internacionales features 31 reductive artists from around the world associated with MINUS SPACE in Brooklyn, New York.

MINUS SPACE was founded as an online project in 2003 by artists Matthew Deleget and Rossana Martínez. It is one of very few venues internationally specifically dedicated to exhibiting and promoting reductive art. Reductive art is characterized by its use of simple materials, monochromatic or limited color, geometry and pattern, repetition and seriality, precise craftsmanship, and intellectual rigor.

While Mexico has a strong Modernist tradition of abstract, geometric, and conceptual art, the work by many contemporary reductive artists from abroad is not well-known locally. MINUS SPACE en Oaxaca is the first presentation of these artists’ works in Mexico.

The exhibition MINUS SPACE en Oaxaca has two facets: a survey of recent editions and multiples by 31 artists at the Instituto de Artes Graficas de Oaxaca (IAGO), and four large-scale, site-specific works simultaneously presented at Museo de Arte Contemporaneo de Oaxaca (MACO), Museo de los Pintores Oaxaqueños (MUPO), Biblioteca Henestrosa, and IAGO Juarez.

MINUS SPACE en Oaxaca is dedicated to the memory of artist Julian Dashper (1960-2009, Auckland, New Zealand), who was the catalyst for the exhibition.

Jan van der Ploeg: Tribute
Instituto de Artes Gráficas de Oaxaca Juárez (IAGO)
Av. Juarez 222, Centro
Oaxaca, México, CP 68000

Jan van der Ploeg (b. 1959, Amsterdam, The Netherlands) creates large-scale, site-specific wall paintings in both interior and exterior architectural settings. Informed by a wide array of sources, including Maori motifs, Islamic ceramics, Portuguese azulejos, and Italian architectural marble design, his highly-chromatic, patterned paintings are devoid of narrative and are located at the intersection of pure visual sensation and abstract thought. The wall painting Tribute is an homage to New Zealand artists Gordon Walters (1919–1995) and Julian Dashper (1960–2009), and the composition specifically references the Maori koru motifs of Walters’ paintings.

Floor tile design by Francisco Toledo

What Lola Wants

Whatever Lola Wants is a group exhibition with new works by Fritz Bornstück, Klaas Kloosterboer, Simon Hemmer and Jan van der Ploeg.
Jan van der Ploeg has designed a limited edition poster specifically for the occasion. This autonomous work incorporates a continuous motif that can also be used to cover an entire wall. Work on show by the other artists also includes specially selected pieces.

from Saturday, February 18th, 2012 to Saturday, March 24th, 2012


Jan van der Ploeg (1959 Amsterdam) began painting murals in his signature geometric designs in his hometown of Amsterdam. Since then, he has painted his designs on the walls of galleries, museums, artist-led spaces, corporate environments and the homes of private collectors throughout the world. His visual language incorporates combinations of simple shapes and bright colours in varying dimensions. Van der Ploeg strives for functionality and simplicity blended with shapes and hues drawn from popular culture. Jan van der Ploeg followed his art training at the Rijksakademie in Amsterdam and at Croydon College of Art in London. Recent solo exhibitions include shows at the Hammer Museum in Los Angeles, the House of Art in Budweis in Czech, Museum Boijmans van Beuningen in Rotterdam and the Gemeentemuseum in The Hague. In 2010 Van der Ploeg had a two-person show with Thom Puckey at Centro del l'Arte Contemporanea, Prato, Italy and his work was featured in Riposte, an exhibition held last year at Stedelijk Museum Den Bosch.

Jan van der Ploeg
Untitled 2012, 110 x 91.66 cm.
Limited wall poster edition
on 115 grams Blueback paper
edition of 250

Gerhard Hofland
Bilderdijkstraat 165C
1053 kp Amsterdam

Zelfreflectie 2011

Welkom bij mijn digitale presentatie.
Ik wil jullie graag meenemen in mijn werkproces van het afgelopen half jaar.
Het is een zelfreflectie van wat ik heb ontdekt, geleerd en wil.
Dit is wie ik was, wie ik ben en wie ik wil zijn.



Door te experimenteren met interesses, onderzoeken en ontwerp uitvoeringen op locatie heb ik ontdekt dat de cirkel pas rond is als ik kan doen wat ik wil.

DE HUID VAN LUNETTEN NEW

De huid van Lunetten.

Lunetten is een dorp dat zich steeds vernieuwd. Meer jongere inwoners, grotere samenwerking met de bewoners en groeit uit tot een groene en levendige wijk.

Mijn concept huid is een betekenis van bescherming, verbinding en groei.

Een huid beschermd.

Het reageert op kou of warmte. Het is de eerste bescherming van ons lichaam.

Een huid verbind.

Het maakt ons lichaam tot een geheel.

Een huid is continu in groei.

Een huid ademt, droogt uit, is vettig of zacht, groeit of krimpt. Het verjaard of beschadigd.

Huid als concept voor Lunetten heb ik gekozen omdat ik gefascineerd was door de achtergelaten materialen en structuren op het stationsplein. Lunetten is sinds de jaren ’70 sterk gegroeid. Samen met de betrokkenheid van de bewoners wat betreft de inrichting en het gebruik van de openbare ruimte ontplooit Lunetten zich als een huid die beschermd, verbind en groeit.

Nadat de woningnood was opgelost wilde men geen wijk meer met alleen maar hoogbouw. Lunetten werd dan ook een van de eerste nieuwbouwprojecten in Nederland waarbij inspraak van de toekomstige bewoners plaatsvond. De plannen gingen uit van een grote variatie in bouw met natuurlijke nuance van materialen. Groen en water moesten een belangrijke plaats krijgen in de wijk.

Als het ware leg ik een huid op het stationsplein. Deze beschermd de in en uitstroom van de bezoeker op station Lunetten doordat het prettige plek is te om te komen.

De materialen en structuren van de huid groeien en veranderen door weersomstandigheden en aanraking. De fietspad is als het ware een slagader die aansluit bij de ingang van de wijk tot aan de andere kant van het station. Deze verbind de groene kant van bos en water met het verharde gedeelte van het station.

Door de huid van Lunetten ontstaat er een gehele verbinding op het stationsplein met de bezoeker, de bewoner en zijn omgeving.

Onderzoek Kop van Zuid Rotterdam 2011

Brugwachters Gebouw (Pieter Wilson) 1998 Wilhelminakade, Kop van Zuid Rotterdam.
Gemeentelijk Havenbedrijf (Norman Foster) Wilhelminakade 801 1995-2000
Hotel New York J Muller, Droogleever Fortuyn en Van der Tak. 1993